Çetin Ünsalan Yazdı: ‘Asayiş patlatan mutluluk…’
18 Şubat 2026Sıkı durun, TÜİK’e göre mutluymuşuz. Hatta sadece an itibariyle mutlu olmamız da yeterli gelmiyor. Geçen yıla göre mutlu olanlarımızın yüzdesi daha da artmış. Ne de olsa 17 bin 500 dolar kişi başı gelire ulaştık. Belki bize oraya giderken haber vermediler, insanlara yansımıyor ama demek ki mutlu olmaya yetiyormuş.
Belki de küçük şeylerle mutlu olmak böyle bir şey. Yani küçülen porsiyonlarınızla, maaşlarınızla, azalan ısınma duygunuzla mutlu olabiliyoruzdur. Kira artıyor, ekmek fiyatı yükseliyor, ulaştırma maliyetleriniz tepe noktaya ulaşıyor, ama enflasyon sepeti içinde azalan ağırlık oranları demek ki mutlu olmaya yetiyor.
Mesela Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz, ülkenin alt orta gelir grubundan, üst orta gelir grubuna yükseldiğini açıkladı. Ülkenin yüzde 80’i yoksulluk sınırında bile gelire sahip değil, ama açıklanması mutlu edebiliyor demek ki…
Nereden çıkarıyorum bu mutluluk meselesini? Ben çıkarmıyorum, TÜİK açıklıyor. “Yaşam Memnuniyeti Araştırması sonuçlarına göre, mutlu olduğunu beyan eden 18 ve üzeri yaştaki bireylerin oranı, 2024 yılında yüzde 49,6 iken 2025 yılında 3,7 puan artarak yüzde 53,3 oldu.”
Fakat aynı araştırmaya göre bu mutluluğun dozunun arttığı toplumdaki en büyük sorun da hayat pahalılığı… Zevkler ve renkler tartışılmaz tabi ama insanların daha zor geçim şartlarından mutlu oldukları bana çok inandırıcı gelmiyor. Belki de ben yanılıyorum.
Mesela bu araştırmaya göre ülkemizde kadınlar daha mutlu. Kadın cinayetleri başta olmak üzere birçok sorun onların üzerinde şekillenirken, istihdamda erkeklerin yarası oranında iş fırsatı yakalayıp, daha düşük ücret dayatılıyor, ama mutlu olabiliyorlar sanıyorum.
Peki artış en çok hangi yaş grubunda? 55 – 64 yaş grubu… Genç bir ülke olmakla övünüp, sonra da çalışma yaşamından ayrılma zamanı gelmiş insanların mutluluğu üzerinden bir tablo ortaya koymak. Hatta emekli olduklarını düşünürsek, 20 bin TL alt limit, 27 bin TL ortalama maaşla 31 bin TL açlık sınırı olan ülkede mutlulukları artıyor öyle mi? Bu da garip.
Evliler evli olmayanlara göre daha mutluymuş, ama ülkede aile içi şiddet bir yanda, ekonomik nedenlerle patlayan boşanmalar öte yanda, gençlerin gelecek kaygısıyla evlilikten uzaklaştığı gerçeği diğer tarafta, ama durum evlilerin lehine bir fotoğraf veriyor.
Bir tek sağlıklı tespit sağlıkla ilgili… Sağlıklı olan bireyler daha mutlu imiş. Bakın bu son derece normal. Netice 3 aydan önce randevu alınamayan bir ülkede, katkı paylarındaki anormal oranları ve sağlığa ulaşmaktaki güçlüğü düşünürseniz, sağlığını yitirmeyenlerin mutlu olabilme ihtimali var.
Bir de kamu hizmetlerinde memnuniyet sorusu sorulmuş. En çok memnuniyet oranı yüzde 74,1 ile burada. Asayişi bir departman olmanın ötesinde, kelime anlamıyla biliyor muyuz? Asayiş; bir yerde korku ve kaygı verici hiçbir şeyin bulunmayışı durumu ve güvenlik içinde bulunma halidir.
Peki o zaman Teksas’a benzeyen bu sokaklar ile, trafikte birbirini öldürenler, alacak verecek nedeniyle iş yeri tarananlar kim? Zaten fıkra da burada bitiyor; mutlu olun.
