Allianz Trade Raporu: Dünya Ticaretinde Borç Tahsilatı Riski Artıyor, Türkiye’de ‘Yüksek’ Seviyede

Allianz Trade tarafından yayımlanan Tahsilat Zorluğu Skoru ve Derecelendirmesi Raporu’na göre, giderek parçalanan küresel ekonomi ortamında, ticari alacakların neredeyse yarısında tahsilat riski “çok yüksek” veya “ciddi” seviyelerde bulunuyor. Raporda, ihracatçılar için alacak tahsilatının en zor olduğu ülkeler olarak Suudi Arabistan, Meksika ve Birleşik Arap Emirlikleri öne çıkıyor. Uluslararası ticari alacakların 1,1 trilyon doları, “Çok Yüksek” veya “Ciddi” risk taşıyan ülkelerde yer alıyor. Türkiye özelinde ise; ‘uluslararası tahsilat zorlukları’ son dört yılda azalmasına rağmen hâlâ “yüksek” seviyede değerlendiriliyor.

Allianz Trade’in Tahsilat Zorluğu Skoru ve Derecelendirmesi Raporu’nun dördüncü baskısı, küresel GSYİH ve ticaretin yüzde 90’ını temsil eden 52 ülke ekonomisinde şirketlerin alacaklarını tahsil etme kolaylığı veya zorluğu hakkında kapsamlı bir analiz sunuyor. Ticari alacak sigortası alanında dünya lideri olan Allianz Trade’e göre, küresel tahsilat zorluğu 100 üzerinden 47,2 puanla “yüksek” seviyeye ulaşmış durumda.

Türkiye’de uluslararası tahsilat süreçlerinde son dört yılda iyileşme gözlemlendi

2022 yılında borç tahsilatının en zor olduğu ülkeler arasında 13. sırada bulunan Türkiye, 2026 değerlendirmesinde 52 ülke arasında 27. sıraya yükseldi. 2022’de uluslararası tahsilat zorluğu “çok yüksek” olarak değerlendirilen Türkiye’de, son dört yılda mahkeme süreçleri ve iflas düzenlemelerindeki iyileştirmeler sayesinde bu zorluk seviyesi “yüksek” olarak değişti. Türkiye’de uluslararası tahsilatta en önemli sorunlar arasında uzun alacak vadeleri ve ödemelere ilişkin güçlükler öne çıkıyor. Türk şirketlerin en çok ihracat yaptığı ülkeler arasında alacaklarını en zor tahsil ettikleri ülkeler ise Suudi Arabistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Çin olarak sıralanıyor.

Küresel tahsilat zorluğu az da olsa düşüyor, ancak borç tahsilatı hâlâ şirketler için temel bir sorun

Rapor, tahsilat zorluğunu dört kategoriye ayırıyor: 40’ın altında “Belirgin”, 40–50 arası “Yüksek”, 50–60 arası “Çok Yüksek” ve 60 üzeri “Ciddi”. Küresel ortalamanın 47,2 olduğu raporda, 2022’deki 49 puan ile kıyaslandığında küçük bir düşüş gözlemleniyor. Risk dağılımında da daralma yaşanmış durumda: “ciddi” seviyedeki ülkelerin oranı 2022’deki yüzde 16’dan yüzde 15’e düşerken, “çok yüksek” seviyedeki ülke oranı 2022’deki yüzde 29’dan yüzde 21’e geriledi. Bununla birlikte, “yüksek” ve “belirgin” seviyedeki ülkelerin oranında artış gözleniyor. Raporda ayrıca, küresel çapta ticari iflasların yüksek seyretmesi, değişen ticaret akışları, korumacı politikalar, jeopolitik gerilimler ve artan dijital riskler nedeniyle, alacak tahsilatının şirketler, özellikle ihracatçılar için giderek zorlaştığına dikkat çekiliyor.

Yerel ödeme uygulamaları, mahkeme süreçleri ve iflas düzenlemeleri açısından, Almanya, Hollanda ve Portekiz’in uluslararası borçların tahsilinde en kolay ülkeler olduğu, Suudi Arabistan, Meksika ve BAE’nin ise en zorlu ülkeler arasında yer aldığı belirtiliyor.

Allianz Trade Grup Alacak ve Tahsilat Müdürü Pascal Personne bu durumu şöyle açıklıyor: “Uluslararası borç tahsilatı, Suudi Arabistan’da Almanya’ya göre neredeyse üç kat daha zor… Ancak, uluslararası tahsilat açısından Almanya’da da hiç zorluk olmadığı söylenemez. Bu bağlamda, gelişmiş ekonomiler ile gelişmekte olan pazarlar arasında hâlâ fark olsa da özellikle de Asya’da bu fark zamanla giderek azalıyor. Çoğu gelişmiş ekonomide “belirgin” bir düzeyde tahsilat zorluğu var. Tahsilatın ortalama olarak en zor olduğu iki bölge ise Orta Doğu ve Afrika.”

Yeni Nesil Ticaret Merkezlerinde iş yapmak daha dikkatli planlama gerektiriyor

Raporda, küresel ticaret sisteminde yaşanan yapısal değişimlerle birlikte yeni ticaret merkezlerinin ve üretim bölgelerinin önem kazandığı vurgulanıyor. Bu pazarlar cazip fırsatlar sunmasına rağmen, ihracat yapan şirketler için mevcut ülke risklerine ek olarak alacak tahsilatı zorlukları da devam ediyor. Allianz Trade İflas Araştırmaları Baş Analisti Maxime Lemerle, jeopolitik gelişmeler, korumacılık politikaları ve iklim değişikliğinin etkileriyle bölünmüş bir dünyada, küresel ticaretin kendine yeni yollar oluşturduğunu belirtiyor.