Sosyal Medya

Veri Delisi : Gelişmekte olan ülkeler için tehdit çok büyük !

26 Mart 2020

İngiltere kaynaklı Heterodoks iktisatçıların kaleme aldığı ve Financial Times’da yayımlanan, her zaman ki gibi, ne Türkiye’de ne de Dünya’da ilgi gösterilmeyen mektubun ayrıntıları aşağıdadır.

Bu mektubun başındaki isim İngiltere’den  Daniela Gabor hanımdır.

Kendisiyle 2017 yılında bir konferansta tanıştık. SOAS’da Toporowski hocanın en sevdiği insanlardan biridir. Sabri hoca da bir ara UNCTAD’da tanışmıştır.

Gelelim metine;

https://www.ft.com/content/35053854-6d17-11ea-89df-41bea055720b

2008 krizi sonrasında yapılan QE ve benzerlerinin, gelişmekte olan ülkelere büyük miktarda likidit akmasına neden olduğunu ve bunun da o ülklerin tahvil ve hiss seneti piyasalarında büyük balonlar oluşturduğunu söylemekle işe başlıyorlar.Miktarda veriyorlar. 15 trilyondan 33 trilyona ulaşan bir piyasa !

Over the past decade, easy financial conditions have led to large flows of credit and equity investment into DECs, where bond and stock markets grew from about US$15tn to $33tn.

Bu piyasalara gelen paranın hibe olmadığını, borç olduğunu da biliyoruz. Demek ki, gelişmekte olan ülkelerin devasa boyutta yabancı para cinsinden borçları var.

Şimdi korkulan o ki; bu paranın gelişmekte olan ülkeleri terk i diyar eylemesidir. Sonucunda yerel paraların değer kaybetmesi olacağını tahmin ediyoruz.

But DECs are now confronted with a sudden stop as global liquidity conditions tighten and investors flee from risk, leading to dramatic currency depreciations.

Burada, korkulan o dur ki; gelişmekte olan ülkeler mevcut durumdan çıkmak için sıkı para politikası izleyecek, bununla da yetinmeyecek maliye politikasında da genişlemeye gitmeyecektirler. Zira, yabancı para cinsinden rezervlerinin az olduğu herkesin malumudur.

 

This forces severe macroeconomic adjustment at precisely the moment when all available tools should be available to counter the crisis: monetary policy is tightened in an attempt to retain access to the dollar, while fiscal policy is constrained by fear of losing access to global markets. Foreign exchange reserves are unlikely to provide a sufficient buffer in all countries.

 

Bu noktada IMF’ye çağrı yapıyorlar. Kardeşim bugün değil de, ne zaman “international lender of last resort” olacaksın.Fed’in bazı merkez bankalarına yaptığı swap uygulamasını da gelişmekte olan ülkeler için yetersiz buluyorlar.Aslında, bunun mektupta olmaması gerekiyordu.

 

Despite longstanding calls for action, there is still no international lender of last resort. The only instruments available are IMF lending and foreign exchange swap lines between central banks. IMF loans typically impose fiscal tightening, which would be disastrous under current conditions. The Fed stands ready to provide US dollars to a handful of major central banks, but these ad hoc arrangements exclude a large proportion of DECs’ need for dollar liquidity.

 

Ben görevimi yapmanın mutluluğuyla uykuya geçiyorum. Mutlaka ileride ama çok ileride bu sayfaları okuyacak birileri olduğunu biliyorum.

Yorumlar

Diğer Yazarlar

Yazarın Diğer Yazıları